Konya’da düzenlenen Minikler Türkiye şampiyonasının ardından sizlerle düşüncelerimi paylaşmak istedim fakat çok kötümser miyim acaba diye düşünerek yazdığım bir yazı oldu. Şimdiden söyleyeyim sizlerinde düşüncelerini görmek istiyorum.

Şenlik ufak tefek aksaklıklarla kura çekimiyle başladı. Bazı takımlar turnuvaya katılmayacaklarını bildirmedikleri için kura çekimi sırasında grupların oluşturuluşunda bir hata oluştu. Neyse bu olabilir normaldir. Fakat grupların oluşturulmasında bence dikkat edilmesi gereken en önemli nokta ( Bence artık bu miniklere de uygulanmalı ) güçlü diye düşündüğümüz takımların kendi aralarında maç yapmaları gerekliliği.

Takımlar bu turnuvaya sonuçta oyuncularına daha fazla ve kaliteli maç yaptırmak için geliyor. Bu sözüme belki kızanlar olabilir ama Efes Pilsen, Tofaş, Yeşim, Banvit gibi takımlar bu işe ciddi paralar yatırıyorlar ve bu takımlar basketbolumuzun lokomotifi olmuş kulüpler.

Tabi bunların arasında bu turnuvaya katılmamışta olsalar Fenerbahçe ve Oyak Renault’da var. Bu takımların çoğu aralarında maç yapmadan turnuvayı noktalamak zorunda kaldı. Sadece Tofaş ile Yeşim ikinci turda aynı gruba düştükleri için maç yapma imkanı buldular ama bu da zaten Bursa’da yeterince karşılıklı maç yaptıkları için çok yararlı olmadı.

Sonuçta varacağım nokta turnuvada oynanan kaliteli maç sayısının çok sınırlı kalması. Bence bu noktaya organizatörler dikkat etmeli.

Diğer konulara değinmeden turnuvanın belki de tek güzel noktası Ülker’in bu organizasyona olan sponsorluğunun devam etmesi. Bu organizasyon her ne kadar ( sadece 7.turnuva için sözüm ) amacına tam olarak ulaşamasa da Ülker’in yaptığı müthiş bir iş.

Çoğu kulübün bir hafta 7 maç yapma ve sporcularına da bu kadar iyi vakit geçirtme imkanı yok. Bu yüzden tekrar Ülker’e teşekkür edelim.

Organizasyondaki sorun ikinci tur maçlarında da devam etti. Çoğu takım rakibini maç saatinde salona geldiği zaman öğrendi.

Fikstürdeki hatalar takımların sorun yaşamasına neden oldu. Bayanlar son çapraz maçları oynanmadan önce görüştüğüm Bursa Büyükşehir Belediyesi antrenörü Murat Tuna’da “ Yarın kiminle oynayacağımı bilmiyorum. Maç saatinde gidip öğreneceğiz. “ diye tepkisini belirtmişti.

Ayrıca turnuvada yapılan en büyük hatalardan biride hakemlerle ilgiliydi. Bir salona sabahtan akşama maç yönetmesi için sadece 3 ya da 4 hakem görevlendirilmesi çok büyük bir hataydı. Bir önceki maçı yöneten hakem bir sonrakinde ise masaya geçerek görev yapıyordu. Bu da dinlenememesine neden oluyordu. Zaten tecrübesi eksik olan hakemler dinlenmeden ne kadar minik kategorisi de olsa maç yönetmekte zorlandılar.

Ayrıca antrenörlere karşı yaklaşımları çok iyi sayılmazdı. Biraz daha öğretici olsalar daha iyi olabilirdi. Tabi öğretici olabilmek için kendilerinin de yeterli donanıma sahip olmaları gerekirdi.

Maçlar toplam 5 salonda oynandı. Her salonda uygulanan kurallar farklıydı. Bazı salonlarda 24 saniye kuralı uygulanırken bazı salonlarda uygulanmadı. Daha bir çok yapıldı. Bu turnuvalarda sporcular yaptıkları hataları görerek ve bilinçlenerek, bu yaptıkları hataları bir daha yapmamalıdırlar. Fakat yaptıkları hareketin hatalı olup olmadığı anlamaları için saha içinde hakemler tarafından uyarılmaları gerekir. Bu da yine aynı kapıya çıkıyor yani donanımlı hakemlere.

Oyuncular her salonda değişik çalınan kararlardan dolayı çok sorun yaşadılar. Özellikle değişen top taşıma kuralının bazı salonlarda uygulanıp bazı salonlarda uygulanmaması da önemli bir eksiydi.

Tahminimce tek bir ağızdan hakemlere uygulanacak kurallar anlatılmadı ya da bazıları eğitim sırasında yoktu!?

Turnuvadaki diğer bir sorunda takımların son gün maçlarını oynadıkları salonda lisanslarını bulamamaları oldu. Çoğu takım şehir dışındaki salonlarda maçını oynadıktan sonra en az 10-15 kilometre kat ederek şehir içindeki salona gidip lisanslarını aramak zorunda kaldı. Bulabilenler şanslı saydı kendini. Benim şimdiye kadarki antrenörlük kariyerim boyunca bulunduğum her turnuvada lisanslar son maçı takımlar hangi salonda oynuyorsa oradan alınırdı. Bu da benim gibi bir çok antrenör içinde bir ilk oldu tahminimce. İlk defa salon salon dolaşıp lisans arayan takımlar gördüm.?!

Bütün bu organizasyon sorunlarından sonra organizasyon haricinde kalan ve dikkatimi çeken önemli bir kaç nokta daha vardı. Biri turnuva takımların oyuncularını pazarlamaya çalıştıkları bir organizasyon haline gelmiş. Büyük takımların turnuvaya gelmesindeki ilk amaçları diğer takımlardaki oyuncuları seyretmek. Diğer takımlardan fizik olarak iyi olan oyuncuları takımlarına katarak kadrolarını güçlendirmeye çalışıyorlar. Bu turnuvayı pazara çevirmeye başladı.

Takımların mantaliteleri çok önemli. Antrenörler maç kazanmak için mi yoksa oyuncularını geliştirmek için mi mücadele ediyorlar. Çoğu takımın alan savunması yapması çok büyük bir rezillik.

Minik takım seviyesindeki bir oyuncuya sadece maç kazanma derdine düşerek alan savunması yaptırmak turnuvaya çok büyük bir gölge düşürdü. MİNİKLER ŞENLİĞİNDE, antrenörlerin maç kazanma derdine düşmesi beni son derece üzdü. Bence ileriki turnuvalarda bunu organizatörlerin göz önüne alması gerekir ve alan savunmasının engellenmesi gerekir.

Bu savunma bu yaştaki oyunculara hiçbir şey katmaz aksine onlardan bazı şeyler götürür. Birebir müdafaa yapmasını bilmeyen bir basketbolcu alan savunmasını yapsa ne olur ? Tabi yine aynı yola çıktık sanırım bunu yapabilmek için donanımlı hakemlere ve gözlemcilere ihtiyaç var. Bence bu organizasyon yapılmak olsun diye yapılmış gibi geldi. Bu organizasyon iyi yapılırsa sporculara çok şeyler katabilir ama bu şekilde yapılmaya devam edilecekse bence yetkililer bu organizasyon hakkında biraz daha düşünmeliler.

Ferudun Biçermen