Tecrübeli çalıştırıcının bir türlü kabullenmediği, ‘benim tarzıma uygun değil’ dediği alan savunmasını, Fenerbahçeli oyuncuların ne kadar iyi yaptığı özellikle 3. periyotta kanıtlandı. Hele Semih ile Ömer Aşık aynı anda sahadayken örülen duvar, rakibin ikinci yarının ilk 6 dakikasında, 1 tanesi hariç tüm şutları dışarıdan kullanmasına yol açtı. İki oyuncunun da çok çok ekstra vücutları Arisliler’i,  ‘blok yerim’ korkusuyla, ki fazlasıyla yediler, potadan uzaklaştırdı. Solomon’u çıldırdığı anlarda kenara almak, Mrsiç’i yerinde kullanmak ve son çeyrekte rakibin dış şut yağmurunu durdurmak için 4 kısayı aynı anda oynatmak da Tanjeviç’in doğrularıydı.
Aris deplasmanında ilk yarıda 50 sayı atmak ne kadar önemliyse, potamızda görülen 43 sayının biraz daha az olması gerekirdi. Gerçi bu skorda, hakemlerin trafik polisi gibi gelen geçene düdük çalmasının ve yükselen faul sayılarının, savunmalara etkisinin de rolü vardı. İkinci yarının başında 14 sayıya çıkan farkın son çeyrekte eriyip, maçın dengeye gelmesinin sebebi tecrübesizlikti. Allah’tan Solomon ve Mrsiç gibi bireysel yetenekleri üst düzeyde oyuncular var; bu ikili takımı kriz anlarından çıkarmayı bildi.
Kısacası Fenerbahçe muhteşem bir maç kazandı. Mrsiç kurtarıcı gibiydi, lider Solomon’du, Semih’in ise sakatlıktan dönüşü muhteşem oldu. Eminim ki tüm Fenerbahçeliler, dün gece takımlarıyla gurur duydu.

FANATİK         /            ÜMİT AVCI