Kosova Devlet Başkanı Fatmir Seydiu bir özür borçlu Efes’e, onca yatırımın heba olmasına neden oldu diye! Korkup Sırbistan’a gitmeyen ABD’lileri kovan Efes, aslında Belgrad uçağına binerken veda etmişti TOP 16’ya. Son çırpınışlar da fayda etmedi. Kolay değil 7 kişiyle, 12 kişiye karşı mücadele etmek. Kazanmak için 7’sinin de yorulmaması, 7’sinin de iyi oynaması gerekiyor. Ama olmuyor. Olması da zaten zor. Atina’da her attığını sokan (8/8) Hutson, bu sefer her attığını kaçırdı (1/10). Penn dışında ilk üç periyot sayı üretebilen çıkmadı. Umudunu son maça taşıyabilmek için mutlaka kazanması gerekiyordu Efes’in, ama karşılarında belki de sezonun en iyi maçını çıkaran bir Partizan buldu. Şutör forveti olmadığı için sete set hücumda hiç üretken olamayan Efes, Belgrad’da olduğu gibi pota altında da hakimiyeti rakibe kaptırdı. Pekoviç, 4 dakikada 10 sayı attı, devreyi de 7/8 isabet oranı ile tamamladı. Kötü oyuna rağmen soyunma odasına sadece 9 sayıyla gitmek, ikinci yarı için umutlanmamızı sağlamıştı. Ama Sırp ekibi öyle bir 3. periyot oynadı ki, karşılarında kim olsa denize dökülürdü. Tam 8 üçlük attılar arka arkaya. İnanılır gibi değildi, fark da 23’lere kadar çıktı. Son çeyrekte Efes’in gösterdiği olağanüstü mücadele ise inanılmazdı. 23 sayılık fark eride de eridi. Asla pes etmedi Efesli basketbolcular, 1 dakika daha olsa Abdi İpekçi’de bir mucize gerçeğe dönüşecekti. Kısmet değilmiş.
Sezon başında takımın başına getirilen şampiyon coach, alınan kalburüstü yabancılar, Serkan ve Ender’in yuvaya dönüşü ile her zamankinden daha iddialıydı Efes, Euroleague’de. Hiçbirşeyin garantisi yok ama bu potansiyelle Final-Four’u bile zorlayabilirdi Lacivert-Beyazlılar, şu Kosova meselesi olmasaydı.

FANATİK          /           GÖKHAN GERMAN