İtalyan ekibi tam 13 top çaldı ilk yarıda. Yani tam 13 kere hücuma gidip topu potaya atamadan geri döndü Fenerbahçe, bunun neticesinde de kendi de iyi savunma yapmasına rağmen hızlı hücumlardan sayılar yedi fazlasıyla. Pota altında Fenerbahçe uzunları, kesinlikle daha yetenekli ve fizik olarak daha güçlüydü rakibe oranla. Ama o top bir türlü geçemedi içeri. Uzunları besleyelim derken sürekli çaldırdık topu. Doğru dürüst bir hücum organizasyonu bile yapamadı Fenerbahçe. Tüm olumsuzluklara rağmen, Kanarya devreyi yakaladığı sıradışı üçlük oranıyla (7/11) sadece 3 sayı geride kapadı. 3. çeyreğin sonuna kadar da Fenerbahçe, en az rakip kadar istekli ve mücadeleci savunma yaptı. Yaşanan match up sorunları nedeniyle alan savunması başarılı oldu. Ama o mücadelenin karşılığını bir türlü alamadı Fenerbahçe. 29. dakikada durum 49-49 berabereyken rakibin tam 20 top çalması vardı. 3 çeyrekte 20 top kaybı, inanılmaz. Gerçi rakibin bunu yaptığı çok iyi biliniyor. 20 değil de, 15 top kaybı yapılsa, şu an Fenerbahçe Final Four şarkıları söylüyor olurdu. Son bölümde Solomon saçmaladı, rakibin çıldırtan savunması sonrası hücum edilemeyince savunmadaki direnç de kaybolunca, maç da uçup gitti.Ben bu kadar sinir bozucu bir takım hayatımda görmedim. Piranha gibi her topa saldırıp, rakibi sürekli ısırıyorlar. Böyle bir savunma karşısında da basketbol oynamak ve kazanmak zor. Ama imkansız değil. Neler yapılması gerektiğini herkes biliyor, sadece bunu uygulayabilmek gerekiyor.

FANATİK         /           GÖKHAN GERMAN