Telekom’un bilinen en büyük özelliği El Amin-Tutku ikilisi ile başlayan ve çoğu takımın çare bulamadığı hücum organizasyonu. Kısalarının yaratıcılığı sayesinde finale kadar geldi Başkent ekibi. Ama bu kez karşısında kısa savunmasını en iyi yapan bir takım vardı. Gerçi Fenerbahçe, Telekom’a kaybettiği iki maçta da üstün olan, rakibin hücum yüzdesini aşşağıya çekmeyi başaran yegane takımdı. Kendi hataları nedeniyle kaybetmişti, finalde ise neredeyse kusursuz oynadı. Fenerbahçe’nin kısaları Solomon, Ömer, Kinsey ve White’ın, yere göğe sığdırılamayan El Amin ve Tutku’dan farkları, oyunun iki yönünü de iyi oynama yetisine sahip olmaları. Baskılı ve saldırgan savunmaları ile müthiş ikiliyi durduran bu dörtlü, ilk yarı sona erdiğinde tam 38 sayı üretme başarısını göstermiş, Tutku, El Amin, Haluk ve Barış ise sadece 10 sayıda kalmıştı. Fenerbahçe rakibini, onların en etkili olduğu bölgeden denize döktü adeta, maç da erkenden bitti zaten.
Uzunlarda ise beklenildiği gibi evsahibi büyük hakimiyet kurdu. Ribauntlarda (43’e 23) Telekom’u adeta ezen Sarı-Lacivertliler, final serisinin ilk ayağını güle oynaya kazandı.
İstediği ve konsantre olduğu zaman çok sert, rakipler için oldukça can sıkıcı bir savunma yapabilen Fenerbahçe, hücum takımı olan Telekom’u yüzde 40’da tutarken maçın koptuğu anları saymazsak 60 sayı bile yemeyecekti ortalama 90 sayıya yakın atan rakibinden. Telekom hücum edemeyince morali de taban yaptı, dolayısıyla savunmaları da düştü. Bu fırsatı affetmeyen Fenerbahçe, hücum silahlarını tek tek ateşledi, müthiş bir ritm buldu, ortaya da taraftarını mest eden bir tablo çıktı.
Merakla beklenen Solomon-El Amin duellosu ise oldukça sönük geçti. Solomon, kendisini Bekir ya da bir başka oyuncu savunurken o zoru seçti, hem El Amin’i bitirdi (4/16 isabet oranı), hem de 15 sayı ve 7 asistle oynayıp sağlıklı bir ruh halinde olduğu zaman neler yapabileceğini bir kez daha ispatladı.

FANATİK         /            GÖKHAN GERMAN