Doğasında olmasa da, motivasyon ve hırsı ile belli bir noktaya getirebildiği savunmasıyla rakibine bu anlamda azami sorun çıkaran Telekom, Dudley’in erken faul problemine girmesine rağmen hücumda neredeyse her topu içeri indirip, ilk iki maçta yapamadığını yaptı, Fenerbahçe’yi içeriden çökertti. Pota altına atılan her topu (9/9 isabet) adeta “kanatlanıp” havada smaç ya da tiple tamamlayan Lang’in henüz devrede 21 sayıya ulaşması, ilk iki maçta rakibini savunmasıyla ezen Fenerbahçe Ülker’in de, “motivasyonsuz” haliyle ne kadar “vasat” bir görüntüye bürünebildiğini gösteriyordu.

Sadece seyrettiler
Vidmar, Oğuz ve Semih’le içeriyi savunamayan sarı - lacivertliler, rakibin 31/53 gibi yüzde 60’ı bulan bir isabetle bu bölgeyi domine edişini tam tabiriyle “seyrettiler”. Tutku’nun yokluğunda oynama şansı bulan Muratcan, Solomon’a “düğüm atıp”, Fenerbahçe’nin en önemli sayı yolunu tıkarken, Barış da Bekir’le dönüşümlü olarak Kinsey’i “bozup”, Türk Telekom’un hep eksik olan savunma gediklerine “yama” yaptı. El Amin de, rehavet içindeki rakibe karşı sazı eline alıp, takımı istediği gibi oynattı sahada... Hem oynattı, hem de 24 sayı ile skor yükünün yine büyük kısmını omuzlarına aldı, seriye yeniden heyecan getirdi.
Her şeye rağmen Ömer Aşık’ın üçüncü çeyreğin tamamı, son çeyreğin ise büyük bölümünde estirdiği 16 sayı, 10 ribaund, 6 blokluk fırtınayla “kötü” haline rağmen maça ortak olan sarı - lacivertliler, kazanmak için bu kez yeterince “tutkulu” olamayınca, bunun bedelini yenilgiyle ödediler.

MİLLİYET               /               GÖKHAN  TÜRE