Bugün biraz nostalji yapalım istiyorum.Caferağanın tozlu
parkelerinden,abdi ipekçinin buz gibi günlerine ,spor serginin tahta
sıralarından ülke basketbolunun bugününe…

Yurdumuz basketbolunun sorunları dağ gibi,finansal kaynakları
sıkıntılı,seyirci sayısı yıllardır artmaz,sponsorlar
ilgisiz,uluslararası bağlantıları zayıf,gibi söylemleri bir kenara
bırakalım..

Biraz keyif yapalım kısacası..Yıl 1990 all star organizasyonu mekan
abdi ipekçi..Geçmiş
yıllara kadar hazırlanan güzel broşür halen elimdeydi.O yıllarda
yabanciların türkiye ligini domine ettiği maçlar oldukça
fazlaydi.Maçlarda 30 dan az sayi üretemeyen yabancilara yabanci
gözüyle de bakilmazdi..Hani ülkemize gelen tombiş abd’lilerin pota
alti virtiözü kesildiği yillar…

Kimler yoktuki o gün gelin gibi süslenen abdi ipekçide..

Çukurova’dan calvin roberts,beslen makarna’ dan freeman green
,sümerbank beykoz dan herb jones,paşabahçe’den embry,henüz gençliğinin
zirvesinde larry richard…

O gün gerçekten keyifli bir maç olmuştu…Yabancilarin kazandiğini
söylemeye gerek yok..
Zaten cumberland in olduğu bir takimda kolay maç kaybetmezdi..Smaç
yarişmasi ise ciddi
çekişmeye sahne olmuştu..Örümcek williams ile ters smaçlari ile
seyirci ile bütüneşen green arasinda..O gün williams’ta williams
lığını göstermişti…Yerli yildizlar ile yabancilar arasinda atletizm
,efor,boy,kilo güç gibi farklarini anlatmaya gerek yok..Ancak..

Yerli yildizlar da kisitli imkanlara ragmen ellerinden geleni
yaparlardi .Efsane olmak kolay değil…İtü,lü yillarin eskitemediği
pivot zeki tosun’un 40 yaşinda itü’ nün gümüşsuyun’da ki eski
parkeleri çatırdayan salonunda genç erdenayin karşısında tek başına
hergün 2 saat hook-shoot idmanı yaptığını hatırlatalım da ,o zamanin
yildizlarinin koşullarını animsayalim..

O yillar eski bir denwer nuggets oyuncusu arizona mezunu pete williams
ile texas christian gibi küçük bir okuldan ilk defa coach baturalp’in
eczacibaşi takimina gelmiş larry richard in da parladiği günlerdi.İyi
karakterli birer takim oyuncusuydular.Türkiye ligi o zamana kadar
içerden,dışardan hatta her yerden sayi imkani yaratan calvin,mike
cumberland ve eski arkansas mezunu freeman green gibi oyuncular
görmüştü.Bu oyuncular bireysel yeteneklerini biraz da showa kaçan
tarzlari ile harmanliyor bu da seyircinin hoşuna gidiyordu.

Ancak pas vermesini seven,sorumluluğu paylaşan,idman seven,takimin
birliğine katki yapan oyuncu profili belkide fazla bilinmiyordu.91
yilinda dereağzinda fenerbahçe tesislerinde elinde türkçe bir gazete
larry richard’ i okurken görünce şaşirmiştim.Gerçekten bizden biri
gibiydi.Daha sonra richard sabahin neredeyse köründe o yerden
kalkmayan toplardan birini alip tahtadan potalara şut atarken onun
profosyonelliğine şapka çıkarmamak çok zordu.Tek başina
çalişiyordu…Yillar sonra onun bu çalişmalarini efes pilsen
efsanesinde hepimiz izledik.

Aydin örs tarafindan getirilmiş o zamana kadar efsane jugoplastika ve
split takimlarinda kadroda yer almasina ragmen kendini tanitamayan ve
sadece 50 bin dolarlik bir sözleşmeye imza atan genç bi makedon guard
in etrafinda tamer,taner,volkan,ufuk,gökhan gibi oyuncular birleşiyor
ve avrupanin devlerini birer birer eliyordu…

Aslinda Yillar geçsede kimse bu oyuncularin verdiği katkiyi
unutamiyor.Takimdaşlik,saha içi-dışı paylaşim,oyunun görsel ve
mücadele kisimlarina bağlilik hep bu oyuncularin sahada akittiklari
ter ile anlam kazaniyor.Bugün son saniyede efes pilsenin kazandiği
yada uzatmaya götürdüğü avrupa maçlarinda nasil bir coşku duyduğumuzu
hepimiz hatirlariz

O gün abdi ipekçi de pek çok firmanin ana sponsor olduğu ,salonun
adeta tiklim tiklim doldugu bir ortamda yakalanan basketbol sevgisini
tarif etmem çok zor..

Ancak o yillardan bu zamana ,eczacibaşi,çukurova,paşabahçe,hatta son
yillarda ülker gibi pek çok müessesenin bugün neden basketboldan
uzaklaştıklarını tarif etmek çok kolay…..Tofaş’in şu an ligde
bulunduğu duruma bakin..sanirim daha iyi anlarsiniz…

Sevgiler..

Oğuz Akdeniz